Bolalik — inson hayotidagi eng beg‘ubor, eng sof va eng baxtli davr. Bu yoshda dunyo to‘kis, hayot esa ertakdek tuyuladi. Qalbda hech qanday g‘am yo‘q, faqat kulgi, o‘yin va shodlik bor. Bolalik inson xotirasida tilday shirin, ko‘z oldida yorug‘ bir tasvir sifatida saqlanadi.

Bu faslda odam barcha narsani qiziqish bilan o‘rganadi. Har bir gul, har bir qo‘ng‘iroqcha, har bir quyosh nuri bola ko‘zlarida sehrli bir olamga aylanadi. Bolalik – birinchi orzu, birinchi do‘st, birinchi o‘yinchoq demakdir. Uning har bir oni tilga loyiq, har bir xatosi esa kechirimli.

Bola ulg‘aygan sari bolaligini sog‘inadi. Chunki o‘sha paytdagi erkinlik, samimiyat va shodlik boshqa hech qachon takrorlanmaydi. Keksaygan odam ko‘pincha shu davrni yodga olib, «qaytib bo‘lsa edi!» deb xayol surib qoladi.

Bolalik nafaqat inson uchun, balki jamiyat uchun ham muhim davrdir. Chunki bola — ertangi kun, yurt kelajagi. Shuning uchun bolalarga mehr berish, ularni yaxshi tarbiyalash har bir kattaning burchidir. Mehrda o‘skan bola ertaga yurtiga foyda keltiradi.

Xulosa qilib aytganda, bolalik inson hayotining eng toza va nurli faslidir. Unga qaytishning iloji yo‘q, ammo uni asrash, qadrlash va u haqdagi xotiralarni dilda saqlash har birimiz uchun baxtdir.

Gavhar Jumayeva